Japanning – azjatycka forma decoupage

Japanning – azjatycka forma decoupage

Japanning – w sztuce dekoracyjnej popularny w XVIII-wiecznej Europie, służący do wykańczania i ozdabiania drewna, skóry, cyny i papier-mâché, naśladując słynne wyroby japońskie. W nowoczesnym przemyśle termin ten odnosi się do dekoracji i ochrony powierzchni wyrobów metalowych z wykończeniami utwardzonymi poprzez ogrzewanie w piecu.

Trochę historii

“Czarna Japonia” – tak się nazywa substancja, która była jedną z najczęściej używanych, tradycyjnych materiałów japońskich. Jest ona mieszaniną stopionego asfaltu, naturalnych lakierów żywicznych, suszących olejów i terpentyny o wyraźnym brązowym odcieniu.

“Czarna Japonia” została w dużej mierze zastąpiona nowoczesnymi emaliami do pieczenia: są to wytrzymałe, trwałe powłoki złożone z pigmentów mielonych w lakierach z żywicy syntetycznej. Japanning to rodzaj wykończenia, które powstało jako europejska imitacja azjatyckich lakierów. Po raz pierwszy zostało ono użyte na meblach, ale później było często używane na małych przedmiotach w metalu.

Czym jest japanning?

Japanning – chociaż często określa się go mianem lakieru, różni się od prawdziwego lakieru wschodnioazjatyckiego, który jest wytwarzany przez powlekanie przedmiotów preparatem opartym na wysuszonym soku z drzewa Vernicifluum Toxicodendron, który nie był dostępny w Europie. Japanning jest najczęściej ciężkim czarnym „lakierem”, prawie jak farba emaliowa. Czerń jest powszechna, a japanning często uważa się za synonim Czarnej Japonii. W europejskiej technice decoupage stosuje się lakiery, które mają bazę żywiczną, podobną do szelaku, nakładaną w suszonych na gorąco warstwach, które są następnie polerowane, aby uzyskać gładkie, błyszczące wykończenie. Może również występować w czerwieni, zieleni i błękicie.

Rozwój w Europie

Wraz ze wzrostem zapotrzebowania oraz zainteresowaniem wszystkim, co japońskie, rozprzestrzeniła się również technika imitowania azjatyckich wyrobów lakierowych. Sztuka japanningu rozwinęła się w siedemnastowiecznej Wielkiej Brytanii, Francji, Włoszech i Niderlandach. Technika ta została opisana w podręcznikach, takich jak Stalker i Parker Treatise of Japanning and Varnishing, opublikowanych w Oksfordzie w 1688 roku. W Anglii decoupage, sztuka nakładania wycinanek papierowych na inne przedmioty, stała się bardzo popularna, zwłaszcza inspirowana przez botanicznie dzieła Mary Delany.

Aplikacja

Technika ta została również opracowana w celu ochrony przedmiotów metalowych, takich jak maszyny do szycia, zabawki metalowe, sprzęt budowlany, mierniki temperatury wykonane przed połową lat trzydziestych. Później japanning był używany jako folia izolacyjna na laminatach transformatorowych. Został również użyty jako podłoże dla procesu fotograficznego typu cynowego. Istotną kwestią japanningu jest jest jego odmiana i inna forma aplikacji materiału na przedmiot. Połączenie japanningu z decoupage byłoby ciekawą formą artystyczną i zdecydowanie innowacyjną w prezentacji dzieł wychodzących z naszych rąk.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *